Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010

Επαναπροσέγγιση του γυναικείου κόσμου

Η γυναίκα του εικοστού πρώτου αιώνα είναι κυρία του εαυτού της. Τα taboo, η κοινωνική απαξίωση, τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις για το γυναικείο φύλο έχουν πια σε μεγάλο βαθμό πάψει να επικροτούνται από την κοινή γνώμη. Την ανδρική μερίδα της κοινής γνώμης θα ήταν σωστό να συμπληρωθεί. Αντίθετα, έχουν αρχίσει να δίνονται ευκαιρίες στον εργασιακό χώρο και σε γυναίκες αντάξιες σθένους και επιβλητικότητας των ανδρών, ελευθερία συμμετοχής στα κοινά, ίση αντιμετώπιση σε δημόσιο και προσωπικό επίπεδο. Η θέση της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία δεν την αναγκάζει να είναι μητέρα και σύζυγος αλλά της δίνει το δικαίωμα επιλογής των προτεραιοτήτων της. Είναι όμως πραγματικά αυτό που επιδιώκαμε ως γυναίκες;
Το ερώτημα αυτό μου γεννήθηκε καιρό πριν παρατηρώντας τη συμπεριφορά γυναικών γύρω μου. Παρακολουθώντας λοιπόν το γυναικείο κόσμο με κάποια ευαισθησία θα μπορούσα να πω πως συνάντησα περισσότερη απαξίωση για τα δικαιώματα μας παρά επιθυμία για ανατροπή. Η αντιμετώπιση μου είναι άδικη; Κι όμως βασική συνιστώσα της σημερινής γυναίκας τείνει να είναι το μοντέλο εκείνο που επαναπαύεται στον λεγόμενο κοινωνικό του ρόλο θες από επιλογή, από ευκολία, από φόβο και μάλιστα που εξασφαλίζει προσωπική γαλήνη μέσα από αυτό. Το πιο απογοητευτικό στοιχείο έχει να κάνει και πάλι με τη συμπεριφορά των νεαρών γυναικών. Θα μπορούσα να δικαιολογήσω μια μεγαλύτερης ηλικίας κατηγορία γυναικών που μεγάλωσε σε μια κατεξοχήν πατριαρχική οικογένεια να διαιωνίζει μια τέτοια κατάσταση, αλλά πραγματικά βλέποντας συνομήλικες μου να αδιαφορούν πλήρως για τα δικαιώματα τους σαν υπάρξεις χάνω κάθε λογική.
Η ανεξάρτητη γυναίκα προωθήθηκε ως κυρίαρχο αίτημα για πρώτη φορά μέσα από το κίνημα του φεμινισμού. Η βασική αντίληψη του φεμινισμού είναι η κατάργηση του διαχωρισμού του φύλου σε επίπεδο κοινωνικό και βιολογικό με απώτερο στόχο την εξάλειψη της κοινωνικής καταπίεσης , της προκατάληψης και της εδραίωσης της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών. Οι επιδιώξεις αυτές άρχισαν να γίνονται πράξη σιγά σιγά μην αφήνοντας τους κόπους και τις θυσίες των πρώτων ιδεαλιστών να πέφτουν στο κενό. Φτάνοντας όμως στο σήμερα και διανύοντας το τρίτο κύμα του φεμινισμού που θέλει τον αναπροσδιορισμό του κοινωνικού φύλου και της σεξουαλικότητας πέρα από κάθε φυλετικό, θρησκευτικό και κάθε άλλο εμπόδιο παρατηρείται μια στάση απάθειας και οπισθοδρόμησης των γυναικών από τη μια πλευρά που είτε επιβάλλεται από κάποιους θρησκευτικούς κανόνες, την καταγωγή, την οικογένεια, είτε από ατομική βούληση. Από την άλλη πλευρά πάλι βλέπουμε γυναίκες υπέρμαχους των νέων αντιλήψεων να καταλήγουν σε ακραίες πράξεις και συμπεριφορές που δεν αντιπροσωπεύουν σε καμία περίπτωση την ιδεολογία του να είσαι ανεξάρτητη και ελεύθερη ύπαρξη. Γυναίκες παρασυρμένες από υπερβολική ανάγκη για απελευθέρωση από τα δεσμά της κοινωνίας που παραβιάζουν τα όρια και θεωρούν τους εαυτούς τους ένα βήμα πάνω από τους άλλους, να χαρακτηρίζονται από υπερβολική απελευθέρωση των ηθών σε σημείο που η ελευθερία να καταλήγει σε ασυδοσία. Επιπλέον γυναίκες που κλείνουν τα μάτια στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας που τις αφορούν άμεσα και να αποδέχονται την κατάσταση όπως έχει.
Τελικά η έκφραση της ατομικότητας του γυναικείου φύλου έμελλε να γίνει ένα επιπλέον πρόβλημα για την σημερινή κοινωνία, που θα χαρακτηρίζει κάθε κίνηση της. Είναι γεγονός ότι πολλές από εμάς είτε αδιαφορήσαμε για τα κεκτημένα μας είτε θελήσαμε να τα εκμεταλλευτούμε σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι μας αναλογούσε είτε ξεχάσαμε να παλέψουμε για περισσότερα. Το γεγονός ότι κάθε άτομο γεννιέται, ωριμάζει και διαμορφώνει τα πιστεύω του σε διαφορετική εποχή και κοινωνία παίζει σημαντικό ρόλο στην ιδεολογική ολοκλήρωση του. Ήταν όντως το κίνημα του φεμινισμού μια ανάγκη που ανταποκρινόταν σε όλες τις εποχές, ή ήταν ένα προϊόν παρασκευής λίγων ιδεολόγων που παρέβλεψαν την εξέλιξη του ανθρώπου όπως έχει σήμερα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου